دوستی و رفاقت…

اگر همه معادلات چند مجهولی و همه مشکلات دنیا را بخواهیم یک طرف از دایره هستی بگذاریم، اما حسی عمیق به نام رفاقت در آن طرف دایره زندگی امان جایش محفوظ می ماند حسی که هر گاه به آن رجوع کنیم عشقی صادق را به قلبمان می پاشد…
دوستی یا رفاقت ماندگار ترین عنصر موجود در جهان است.
و اما قسمتی از کتاب جریان عاشقانه ها در وصف رفاقت هایی که خالص بر صفحه جهان گسترانیده شده اند…

آدمی گاهی دلش احساساتی میخواهد از جنس صداقت که آرامشی از جنس مهربانی را به قلبش پژواک کنند…

آری احساساتی با حضور آنهایی که دلتنگی را در اوج عشق از وجودت پآک میکنند و جوآنه انگیزه و شادمانی را در عمق قلبت میکارند و حاصلش میشود رفاقتی به لطافت نسیم

پاییزی که نوازش میکند روح آدمی را باید دوستانی در زندگی امان باشند که با بودنشان افکارمان بشود مانند آسمانی که گرمای قلبش را عاشقانه به زمین میتاباند و در دلگیری هایش آبی چون پاکی خدا به زمین روانه میدارد‌ و پس از آن با کمانی از محبت همه را به سرورش دعوت میکند…

آری رفیق جآنم میخواهم راحت بگویم تا همیشه جوهری از محبتت را‌ و رنگی از سخاوتت را و پژواکی از عشق ات را به قلبم روانه دار، تا همیشه مانند آسمونی آبی به وسعت بی کرانه قلب پهناورت مهر را به وجودت بِـوَرزَم…

آری … همین و ‌دگر هیچ‌…

#آیلین_عبدی

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز