عشق مقدس است و عاشق را پاک، نگاه می‌دارد.

عاشق همواره والاترین مرتبه‌هارا، تنها، لایقِ معشوق خود می‌داند و تمام آنچه دارد از روح و جسم گرفته تا کلمات و احساسات، همه را نثارِ یار می‌کند.

قلبِ عاشق، آنقدر زلال است که می‌شود آن‌جارا محلِ اجابت دعا دانست!.

این منزلت فقط به خاطر حضور حسِ منزهِ عشق و قدوم ماندگارِ معشوق است.

آری…

از عشاق بخواهید تا همیشه دعایتان کنند؛ چون مسیر عاشق و معشوق، سرشار از دشواریست و آن‌ها با عشقِ حقیقیِ خود، قادر به گذر از سختی‌ها می‌شوند و این استقامت، وفاداری، صبر و تمام نظایرشان در جوارِ عشق، موجب استجابت دعاهایشان است.

به گمان من، تقدم و برتریِ برآوری آرزوها به شرط خلوص، نزدِ خداوند، مختصِ عاشقان است.

تفسیری کوتاه بر بیتی از غزل ۴۱۱حافظ شیرازی:

شاه‌نشین چشم من، تکیه‌گه خیالِ توست

جای دعاست شاه من، بی‌تو مباد جای تو

همین و دگر هیچ…

آیلین عبدی

یکم دی ماه هزار و چهارصد و چهار

عکس و ویدیو در جاده‌ی چالوس، ثبت شده‌اند.